गणेश उप्रेती 'सुशील' -शशिकिरण
महान जनयुद्ध !
तिमी बिहानको उज्यालो थियौ,
उत्पीडितहरूको मसिहा !
प्रतिबन्धित स्वरहरूका डरलाग्दो कासन ।
तिम्रो प्रहारको चोटले,
मृत्यु शैय्यामा पुगेका प्रेतात्माहरू,
तिम्रा अनुयायीहरू कमजोर भएको बेला !
अँध्यारा खोपीबाट तिम्रो जन्मोत्सव बहिस्कारको,
निम्छरा उर्दी फलाकेर,
तिम्रो जीवनको सार्वभौमिक सत्य ,
तिम्रो जीवनको अनिवार्य लक्ष्य ,
नहुनुको बिगुल बजाउन !
तिम्रै रक्त-रञ्जित आकाशमुनि बसेर,
लाज पनि लजाउने गरी तम्सिएको थाहा पायौ !?
महान जनयुद्ध !
भूतहरूलाई जीवन मन पर्दैन !
अनि जन्मोत्सव किन मनाउनु ?
भूतहरूलाई उज्यालो मन पर्दैन !
अनि जनयुद्ध किन रुचाउनु ?
भूतहरूलाई त विगत मन पर्छ ।
जो कहिल्यै फर्कँदैन !
भूतहरूलाई त ओइलिनु मन पर्छ ।
जो कहिल्यै फक्रँदैन !
भूतहरूलाई उल्टो गति मन पर्छ ।
जो कहिल्यै दौडिँदैन ।
महान जनयुद्ध !
तिमी त वर्तमान अनि भविस्य !
फूलबारीको फक्रिँदै गरेको गुलाब !
एउटा बेगवान तुफान !
भूतहरू यो गहिरो भाष्य बुझ्दैनन् !
किनकि भूतहरू कहिल्यै सोच्दैनन् ।
म सधैँ गर्व गर्छु !
तिम्रो जन्मोत्सव मनाउन,
किनकि मलाई उज्यालो मन पर्छ ।
तिम्रो उज्यालोको रापले,
आँखा गुमाएकाहरूले,
शुभ जन्मोत्सव भनुन् वा नभनुन् !
हज्जारौं लाखौं उत्पीडित एकै स्वरमा भन्छन्,
महान जनयुद्ध जिन्दावाद !
फाल्गुन १ जिन्दावाद !!
